Σάββατο, 2 Οκτωβρίου 2010

Brownies ( Μπράουνις )

...Συνέχεια...


Η Μαρία έχει μείνει αποσβολωμένη και κοιτάζει το πόστο των σερβιτόρων που βρίσκετε απέναντι της που πριν λίγο της το έκρυβε η παρουσία του Μάρκου.
Δεν μπορεί να καταλάβει τι έγινε, δεν μπορεί να βρει λόγους που να δικαιολογεί αυτή τη συμπεριφορά. 

Σηκώνετε αργά, η αμηχανία της είναι φανερή, αισθάνεται σαν κάποιος γελωτοποιός να της έχει ρίξει μια τούρτα στο πρόσωπο και μάλιστα σε μια γεύση που απεχθάνεται.
Βγαίνει στο δρόμο ψάχνει για ταξί. Δεν βρίσκει. Ακόμα και οι ταξιτζήδες δεν την καταδέχονται.
Αποφασίζει να περπατήσει ως το καταφύγιο της καλύτερης φίλης της.


Χτυπάει το κουδούνι. Παύση. Ξαναχτυπάει το κουδούνι. Παύση. 
Δεν μπορεί, δεν γίνετε σκέφτεται, ακόμα και η φίλη μου με παράτησε. Τα μάτια της στιγμιαία βουρκώνουν. Χτυπάει μια τελευταία φορά το κουδούνι.
-Έρχομαι, διάολε, λύσσαξες. Ακούγετε μια φωνή πίσω από την πόρτα.
Σου έχω πει ρε μαλάκα να παίρνεις τα κλειδιά μαζί σου, δεν έχω καμία όρ....
Μαρία; 
Η Νεκταρία φίλη της Μαρίας και του Μάρκου αλλά περισσότερο φίλη της Μαρίας, μικρόσωμη μελαχρινή με δυναμικό χαρακτήρα, αρέσκεται να εκστομίζει  ύβρεις κατά του έτερου ήμισυ της. 
Κοιτάει για λίγο τη Μαρία και της κάνει νεύμα να περάσει.
-Συγνώμη, νόμισα ότι ήταν ο Πέτρος. Τι έπαθες; Γιατί κλαις;
Κάθισαν σε ένα καναπέ που ενίοτε γίνετε και κρεβάτι για τους διάφορους μουσαφίρηδες που φιλοξενούν κατά καιρούς. 
Στον αέρα υπήρχε ένα μεθυστικό άρωμα ψημένης  σοκολάτας.
-Φτιάχνεις κέικ; ρώτησε η Μαρία.
-Όχι κέικ, μπράουνις. Έχει διαφορά, το κέικ είναι αφράτο και καλοψημένο τα μπράουνις είναι υγρά στο κέντρο τους και έχουν πιο πολύ σοκολάτα.Σε λίγο θα είναι έτοιμο.
-Χώρισα με το Μάρκο.
Μια στιγμιαία σιωπή επικράτησε. 
-Πως έγινε αυτό; Εσύ τον χώρισες;
-Όχι, μετά από ένα ρομαντικό δείπνο μου είπε οτι με βαρέθηκε και σηκώθηκε και έφυγε.
Η Νεκταρία κάθεται για λίγο σκεπτική. 
-Σίγουρα έχει βρει άλλη και σε κεράτωνε τόσο καιρό και φοβόταν να στο πει. (Της λέει και συνεχίζει), έτσι είναι οι άντρες αχάριστοι και αχόρταγοι, εμείς φταίμε που γινόμαστε χαλιά να μας πατάνε και μετά μας πετάνε. 


Εκείνη την ώρα μπαίνει στο σπίτι ο Πέτρος, αφού λογομάχησε για λίγο με την Νεκταρία, χαιρέτησε την Μαρία, έβγαλε το μπράουνι από το φούρνο, μάζεψε τα υλικά για την ανακύκλωση και τα πέταξε στον ειδικό μπλε κάδο, πέταξε και τα σκουπίδια, μάζεψε κάτι απλωμένα ρούχα, έλεγξε τα e mail που του είχαν στείλει από το γραφείο, σέρβιρε από ένα κομμάτι γλυκό στις δύο φίλες, κάθισε σε μια καρέκλα φιλοδοξώντας να γίνει μέρος της συζήτησης. 

Στην αρχή άκουγε, για να καταλάβει τι γίνετε. Έμαθε για το οιδιπόδειο σύμπλεγμα του Μάρκου και γενικά τα πάντα για την ανισόρροπη ψυχολογική κατάσταση του Μάρκου βασισμένη σε αλάνθαστες υποθετικές επιστημονικές τεκμηριώσεις. Έμαθε για κάθε υποτιθέμενη αλλά συνάμα υπαρκτή παράλληλη σχέση του Μάρκου. Έμαθε για όλα όσα είχε πει ο Μάρκος στην Μαρία τα τελευταία πέντε χρόνια. Ήταν να μάθει και άλλα, αλλά προτίμησε να ανοίξει την τηλεόραση για κάνει ένα διάλειμμα για διαφημίσεις.

Απορροφημένος όπως ήταν από την εξάσκηση του ζάπινγκ, τον ταρακουνάει η Νεκταρία λέγοντας.
-Πες Πέτρο σου αρέσει τώρα αυτό το πράμα;  Μαρία τώρα θα μας λυθεί η απορία.
Και του δείχνει μια φωτογραφία μιας τύπισσας με στήθος φουσκωμένο από σιλικόνη.
Ο Πέτρος κοιτάζει και επεξεργάζεται τα θέλω του. Δίλημμα, λες την αλήθεια και χάνεις τον βραδινό σου ύπνο ή λες αυτό που θέλουν να ακούσουν και έχεις την ηρεμία σου; 
- Όχι βέβαια, λέει. Η σιλικόνη είναι.... είναι....( ήθελε να πει θαύμα της τεχνολογίας και άλμα της πλαστικής χειρουργικής) τόσο αφύσικη, νομίζω οτι σε κανένα άντρα δεν αρέσει αυτό το πράμα.
- Σου τα 'λεγα το στήθος σου είναι μια χαρά απλά ο Μάρκος δεν έχει ξεπεράσει το σύνδρομο της αποκοπής του ομφάλιου λώρου, δεν μπορεί να ζήσει χωρίς την μαμά του και γι΄αυτό φοβάται να δεσμευτεί μαζί σου, γι αυτό είχε όλες αυτές τις σχέσεις με τις άλλες γυναίκες, γι αυτό.... .
-Για μισό λεπτό, την διακόπτει ο Πέτρος. Τον έχετε πιάσει στα πράσα οτι κεράτωνε την Μαρία; Όχι, διότι αν τον είχατε πιάσει τώρα θα κάνατε άλλου είδους συζήτηση και όχι αυτές τις υποθετικές μπούρδες. Όση ώρα μιλάτε αναρωτηθήκατε αν ο Μάρκος έπαψε απλά να γουστάρει να είναι με την Μαρία;


1.30 το βράδυ, χτυπάει το κουδούνι, ανοίγει την πόρτα ο Νίκος νυσταγμένος.
-Μπορείς να με φιλοξενήσεις για απόψε το βράδυ; τσακώθηκα με την Νεκταρία, έφερα και μπράουνις. 

Συνεχίζεται....




Μπράουνις



400γρ σοκολάτα πικρή ή κουβερτούρα
160 γρ βούτυρο
4 αυγά
200 γρ ζάχαρη
200 γρ αλεύρι
1 σφηνάκι ρούμι






εκτέλεση




Λιώνουμε την σοκολάτα μαζί με το βούτυρο σε μπεν μαρί. Χτυπάμε τα αυγά με την ζάχαρη μέχρι να πάρουν πολύ ανοιχτό  χρώμα και να φουσκώσουν.
Ρίχνουμε στην σοκολάτα στα αυγά και το ρούμι, ανακατεύουμε απαλά και ρίχνουμε το αλεύρι. Καλό θα ήταν να κοσκινίσουμε το αλεύρι για να μην μας κάνει σβόλους και να αναμειχθεί καλύτερα και πιο γρήγορα. Αν δεν έχετε διάθεση ή κόσκινο ρίξτε το αλεύρι σε μικρές μικρές ποσότητες ανακατεύοντας πολύ απαλά.
Ρίχνετε το μείγμα σε βουτυρωμένο  ταψάκι και ψήνετε αυστηρά σε προθερμασμένο φούρνο στους 200βαθμούς αυστηρά για 20 λεπτά.





 

2 σχόλια:

  1. τόσο η συνταγή όσο και η ιστορία σου με έχουν συνεπάρει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή