Μια φίλη, είχε πει, αν θες να δεις πως είναι ο χαρακτήρας των ανθρώπων απλά παρατήρησε τους την ώρα που οδηγάνε.
Οι συνομιλητές της το παρανόησαν και αρκέστηκαν στο να σχολιάσουν την ασήμαντη λεπτομέρεια του οχήματος που οδηγεί ο καθένας.
Προφανώς τώρα με την κρίση, το όνειρο του μέσου έλληνα για την απόκτηση ενός οχήματος επιβλητικού, που θα τον καθιστά άρχοντα των δρόμων, που όλοι θα τον κοιτάνε την ώρα που θα στέκει μποτιλιαρισμένος στην λεωφόρο κατεχάκη, πάει περίπατο. Ή μάλλον στα σκουπίδια.
Αν και το έχω ξαναπεί, θα το πω άλλη μια φορά γιατί αισθάνομαι αυτήν την ναρκισσιστική ευφορία όταν λέω κάτι σπουδαίο. Τον χαρακτήρα του ανθρώπου μπορείς να τον δεις και από το τι τρώει αλλά και πως το τρώει.
Δεν είναι τυχαία όλα αυτά τα χαμπουργκεράδικα και τα χοτ ντογκ 70 λεπτά, που έχουν ανοίξει σε κάθε γωνία. Όπως δεν είναι τυχαία και η αλλαγή στον τρόπο οδήγησης. Είναι πια ξεπερασμένο και εκτός μόδας η οδήγηση και η ταυτόχρονη συζήτηση δια μέσου κινητού τηλεφώνου. Είμαστε πια στο 2013 και η μόδα επιβάλει smartphone με δωρεάν Mb, για να σερφάρεις στο ίντερνετ και να κάνεις chat στο facebook την ώρα που είσαι αναγκασμένος να κάνεις αυτό το βαρετό πράγμα που λέγεται, οδήγηση.
Καλυμμένος πίσω από λαμαρίνα, από τζάμια, από φιμέ τζάμια, από κράνος για τα μηχανάκια. Μη έχοντας οπτική επαφή με τον συνάνθρωπο, ο οδηγός μπορεί να βγάλει όλα αυτά τα χαρακτηριστικά που η επαφή πρόσωπο με πρόσωπο θα του δημιουργούσαν αναστολές. Έτσι γίνεται επιθετικός, βίαιος. Δεν τον ενδιαφέρει η ζωή των άλλων, θέλει να επιβληθεί προσπερνώντας επικίνδυνα, από δεξιά, από αριστερά, από οπουδήποτε. Αρκεί να φτάσει πρώτος στο φανάρι. Να περιμένει πρώτος στο κόκκινο φανάρι. Ο έλληνας οδηγός λατρεύει την θέα του κόκκινου φαναριού γι αυτό και κάνει τα πάντα για να είναι εκεί, πρώτος για να το θαυμάσει. Και μετά αναρωτιέται πως γίναμε μπουρδέλο.
Το τρελό πανηγύρι γίνεται στις εθνικές οδούς. Υπάρχουν τρεις λωρίδες.
Το ελληνικό σαβουαρ βιβρ της οδήγησης προτείνει για την σωστή χρήση τους:
- Την μεσαία, που είναι για να τρέχουν τα οχήματα με την προβλεπόμενη ταχύτητα.
- Την αριστερή, που χρησιμεύει για την προσπέραση.
- Την δεξιά που χρησιμεύει για τις νταλίκες αλλά και για αυτούς που θέλουν να προσπεράσουν αυτούς της αριστερής λωρίδας, που προσπερνάνε αυτούς της μεσαίας λωρίδας.
- Την λωρίδα έκτακτης ανάγκης γνωστή και ως ΛΕΑ, που χρησιμεύει για έκτακτες ανάγκες, όπως ατυχήματα κ.α. . Αλλά χρησιμοποιείται και ως λωρίδα για αυτούς που θέλουν να προσπεράσουν αυτούς της δεξιάς λωρίδας, που προσπερνάνε αυτούς της αριστερής λωρίδας, που προσπερνάνε αυτούς της μεσαίας λωρίδας. Και τέλος
- Την μεσαία λωρίδα που είναι για πηγαίνει πιο γρήγορα από αυτήν της δεξιάς λωρίδας, γιατί δεξιά πηγαίνουν οι κότες.
Οι νταλίκες οδηγούνε όπως γουστάρουν, όπου γουστάρουν. Γιατί, έτσι.
Τα πολλά τροχαία ατυχήματα γίνονται εντός πόλεως, τα βράδια που θα βγει το σπορ αυτοκίνητο του πετυχημένου.
Αυτού του πετυχήμένου, που δούλευε μια ζωή και πάτησε επί πτωμάτων, για να μπορεί να γκαζώνει υπέρ άνω νόμου και υπέρ άνω συναίσθησης. Προσπερνώντας κόκκινα φανάρια και κορνάροντας μην ξεκινήσουν τα οχήματα από το πράσινο φανάρι. Κάθε γκαζιά και μια σφυριά στην ζωή που ξόδεψε διαβάζοντας και δουλεύοντας. Κάθε αντικανονική, επικίνδυνη προσπέραση και μια κλωτσιά στα σκέλια σε όλους αυτούς τους έρωτες που δεν έζησε, επειδή διάβαζε και δούλευε. Κάθε απότομο φρένο και μια φτυσιά στην ζωή που επέλεξε να ζήσει για χάρη αυτού του αυτοκινήτου.
Κάθε μαρσάρισμα και μια μπουνιά στο μνημόνιο που του στερεί πλέον το δικαίωμα στο να δείχνει πετυχημένος.
Αυτό το αυτοκίνητο έγινε το φέρετρο της ζωής του, αλλά προορίζεται για να μοιράσει φέρετρα γενικά.
Όσο για το φαγητό που επιλέγει, ο νεοέλληνας, να φάει, τα λέει όλα, είναι φτηνό, πρόχειρο, εμπλουτισμένο με χημικά ενισχυτικά γεύσης, ύποπτες πρώτες ύλες, φτιαγμένο από έναν ταλαίπωρο κακοπληρωμένο υπάλληλο.
Υπάρχει όμως και το κίνημα των χορτοφάγων που επιλέγουν να τρώνε βιολογικά προϊόντα . Με βρίσκει σύμφωνο και το υποστηρίζω, μέχρι ένα σημείο. Πάντα βάζω ένα όριο. Το όριο σταματάει όταν ξεκινάνε να κατηγορούν όλους όσους τρώνε κρέας, όταν κατηγορούν σαν δολοφόνους αυτούς,που προτιμάνε να τρώνε κρέας. Βάζω πάντως στοίχημα ότι όλοι τους θα έχουν από ένα δερμάτινο ζευγάρι σανδάλια, ή ένα δερμάτινο πορτοφόλι, ή ένα δερμάτινο κάτι, οτιδήποτε.
Φτιαγμένο από δέρμα, δέρμα ενός δολοφονημένου ζώου. Δολοφόνοι.
Το θέμα θα το αναπτύξω σύντομα πιο αναλυτικά.
Οπότε έχουμε μια σαφέστατη εικόνα του σύγχρονου νεοέλληνα. Είναι εγωπαθής, καταθλιπτικός, αυτοκαταστροφικός, ευκολόπιστος, φτηνός, πρόχειρος, γεμάτος ενισχυτικά γεύσης, με εντερικά προβλήματα, με έλλειψη του αισθήματος της αλληλεγγύης, αυταρχικός και δουλοπρεπής, έτοιμος να κατηγορήσει τον άλλον για όλα τα δεινά που του συμβαίνουν.Α, και φυγόπονος.
Για να προλάβω αυτούς που θα πουν για το ποδήλατο και τα προτερήματά του.
Να ξέρετε ότι οι ποδηλάτες είναι οι χειρότεροι όλων. Δεν υπολογίζουν τίποτα.
Περνάνε τα πράσινα τα κόκκινα τα κίτρινα φανάρια χωρίς να ελέγξουν τίποτα.
Οδηγάνε πάνω στα πεζοδρόμια, μες την μέση του δρόμου, στις εθνικές οδούς, στις λεωφόρους, στους πεζόδρομους, αντίθετα από την ροή των οχημάτων, αντίθετα στους μονόδρομους. παίρνουν στροφή χωρίς προειδοποίηση.
Το άκρων άωτον του κάφρου οδηγού, που δεν έχει το ένστικτο της αυτοσυντήρησης.
Συνταγή δεν έχει, αφού ούτως ή άλλως κάθεστε και διαβάζετε συνταγές, σας ανοίγει η όρεξη και παραγγέλνετε απ έξω.
Τουλάχιστον δείξτε μια ανθρώπινη στιγμή, όταν έρθει το ντελίβερι, δώστε του κάνα μεγαλύτερο πουρμπουάρ Κινδυνεύει την ζωή του, για να σας φέρει το φαγητό. Και μην ξεχνάτε, όταν βρέχει, σκεφτείτε διπλά πριν παραγγείλετε, οι δρόμοι γλιστράνε φονικά.
