Περί οικολογίας και μια τάρτα Tatin με μήλα

Αλήθεια κάνετε ανακύκλωση; Έχω κάποιες απορίες επάνω σε αυτό το θέμα. Πόσο οικολογικό είναι το να ανακυκλώνει κάποιος συσκευασίες, χαρτιά, ηλεκτρικές συσκευές, αλουμίνιο και δεν ξέρω γω τι άλλο.

Η σύντροφός μου είναι από τους πωρωμένους οικολόγους που καθαρίζει και ξεπλένει όλες τις συσκευασίες πριν μου πει να τις πάω στον μπλε κάδο της ανακύκλωσης. Στον δρόμο για τον κάδο συχνά σκέφτομαι αυτή την ερώτηση. 
Τι είναι πιο οικολογικό; Να καταναλώνεις ασύστολα και μετά να ανακυκλώνεις τις συσκευασίες ή να ελέγχεις το τι καταναλώνεις; 
Τι μας ενδιαφέρει περισσότερο το περιβάλλον ή η συνείδησή  μας;
Ένας έλεγχος το τι αγοράζουμε, από που προέρχεται, από που παρασκευάστηκε και πως συμπεριφέρεται η εταιρεία στο περιβάλλον θα πρέπει να μας ανησυχεί, λογικά.

Εταιρεία που ζημιώνει το περιβάλλον με τοξικούς ρύπους, που τα προϊόντα της κάνουν τον γύρο της γης σπαταλώντας  μεγάλα ποσά ενέργειας και ρύπων, που εκμεταλλεύεται ανθρώπους με χαμηλά μεροκάματα, χρησιμοποιεί πλαστικές συσκευασίες. 
Αλλά εμείς καταναλώνουμε το προϊόν της και πετάμε στην  ανακύκλωση  την συσκευασία γιατί αγαπάμε το περιβάλλον.
Καταπληκτικές  οικολογικές ευαισθησίες.

Και μην ξεχνάμε οτι κάνοντας ανακύκλωση προσφέρουμε στις εταιρείες ανακύκλωσης δωρεάν την πρώτη ύλη, την οποία πρώτη ύλη την έχουμε πληρώσει και είμαστε διατεθειμένοι να την ξαναπληρώσουμε σαν παράγωγο της ανακύκλωσης. 
Και αυτό το πράγμα μου γεννάει διάφορα ερωτήματα για το κατά πόσο οικολογική είναι όλη αυτή η οικολογική εκστρατεία ανακύκλωσης.


Τάρτα Tatin με μήλα


Μια νόστιμη τάρτα προϊόν λάθους της τότε μαγείρισσας Tatin που την έβαλε ανάποδα στο φούρνο.

Θέλουμε ζύμη μπριζέ  

5-6 μήλα καθαρισμένα και κομμένα σε χοντρές φέτες
100 γρ ζάχαρη 
100 γρ βούτυρο




Η διαδικασία είναι απλή, βάζουμε ένα μεταλλικό ταψί στο μεγάλο μάτι της κουζίνας το ζεσταίνουμε σε μέτρια φωτιά. Ρίχνουμε το βούτυρο, το αφήνουμε να λιώσει και ρίχνουμε την ζάχαρη. Ανακατεύουμε να πάει η ζάχαρη παντού.Βάζουμε τα μήλα και χωρίς να ξανανακατέψουμε  αφήνουμε να γίνει ανοιχτόχρωμη καραμέλα. Καλύπτουμε με την ζύμη μπριζέ που την έχουμε ανοίξει σε φύλο. Και ψήνουμε σε φούρνο στους 180 βαθμούς για 20 με 30 λεπτά, εντάξει ελέγχουμε κι όλας μην μας καει.  

   

           

Ζύμη Μπριζέ

 Με τα πόδια απλωμένα πάνω σε ένα άδειο καφάσι μπύρας, το σώμα να έχει παραπέσει σε μία καρέκλα, το πλαστικό ποτήρι με το φραπέ να βρίσκετε δίπλα του και τα μισόκλειστα, από την νύστα-τεμπελιάς, μάτια του κοιτάζουν το απέναντι ψιλικατζίδικο. Εικόνα βγαλμένη από την ταινία ''Ακαδημία Πλάτωνος'' αλλά πόσο λίγο απέχει από την πραγματικότητα, το μοτο των αμερικάνων ήταν το ''take the money and run'' εμείς το παραφράσαμε το φέραμε στα μέτρα μας και το κάναμε ''take the money and sleep''. Να αρπάξουμε να μην κάνουμε τίποτα και να γίνουμε κάποιοι, να βάλουμε ''τρικλοποδιές'' σε όσους προσπαθούν να βελτιώσουν τον εαυτό τους και πάνε να χαλάσουν την πιάτσα. 

Χωρίς να υπάρχει παιδεία και το αίσθημα του σεβασμού απέναντι στον συνάνθρωπο, ο έλληνας έχει απαίτηση να του δείχνουν σεβασμό, ποιος θα του δείξει όμως σεβασμό αφού κανένας δεν έχει μάθει να σέβεται το οτιδήποτε.

 Και δεν μιλάω για τον πληθυντικό ευγενείας που χρησιμοποιούν οι γιάπιδες και αυτή την εκνευριστική έκφραση '' Τι κάνουμε;'' αντί για το ''καλήμερα ή καλησπέρα''. ''Τι κάνουμε;''  μαζί τίποτα και ούτε πρόκειται. 

Νομίζουν οτι ένας λόγος στον πληθυντικό εκφράζει ευγένεια και σεβασμό απέναντι στον συνομιλητή τους. 

Η πραγματικότητα είναι ότι ένας τέτοιος ''γιάπικος'' πληθυντικός λόγος  

δηλώνει αποστασιοποίηση και υπεροψία.

Όταν κάποιος είναι ευγενικός δεν είναι αποστασιοποιημένος από τον συνομιλητή του και όταν σέβεσαι τον συνάνθρωπό σου δεν του μιλάς με υπεροπτικό ύφος. Όταν του λες ''ευχαριστώ'' πάει να πει οτι εκτιμάς κάτι που έκανε για σένα και του έχεις ευγνωμοσύνη, και δεν σημαίνει το ''γιάπικο'' ''ευχαριστώ'' που μεταφράζεται σε: εντάξει, έκανες την δουλεία μου, τώρα αει γαμήσου χάσου από τα μάτια μου άθλιε.

Γουστάρουν να δείχνουν την ανωτερότητά τους διεκδικώντας τα ''δικαιώματά'' τους, στην πραγματικότητα θέλουν να βλέπουν να καταπατούνται τα δικαιώματα των άλλων κοινωνικών, πολιτιστικών,εργασιακών ομάδων.

Σύσσωμος ο ιδιωτικός εργασιακός τομέας χάρηκε χαιρέκακα όταν η κυβέρνηση ανήγγειλε τα νέα μέτρα λιτότητας κατά των δημοσίων υπαλλήλων, μήπως δεν τους αγγίζουν τα μέτρα λιτότητας; Απλά η υπεροψία δεν αφήνει χώρο στην αλληλεγγύη και αυτό το γνωρίζουν καλά όσων είναι στην κυβέρνηση και στρέφουν μέσα από τα ΜΜΕ την μια κοινωνική ομάδα εναντίων μιας άλλης. Έτσι έχουμε μια συνεχείς διαμάχη μεταξύ ιδιωτικών υπαλλήλων-δημοσίων υπαλλήλων, καπνιστές-αντικαπνιστές, έμποροι-καταναλωτές  κτλ κτλ. 

Να το θυμηθείτε ότι αφού σταθεροποιηθεί ο αντικαπνιστικός νόμος, το κράτος θα κάνει εκστρατεία και κατά των χοντρών. Δεν θα μου φανεί καθόλου παράξενο να κινηθεί απειλητικά στα δικαιώματα των συνανθρώπων μας που έχουν παραπανίσια  κιλά. 

Βέβαια δεν θα το παρουσιάσει έτσι, αλλά θα αναφέρει τα ευεργετικά αποτελέσματα του να διατηρεί κανείς το σωστό βάρος και πόσο επιβαρύνεται ένας αδύνατος πληρώνοντας φόρους για να καλύπτει τα νοσήλια των προβλημάτων υγείας των υπέρβαρων

Πατ μπριζέ

Βουτυρένια, τραγανή, κολάσιμη, άκρως παχυντική ζύμη από την Γαλλία με αγάπη.

125γρ βούτυρο (Είπαμε όχι  μαργαρίνη)

250γρ αλεύρι 

1 κρόκο αυγού

ίσως λίγο νερό (μια κουταλιά της σούπας)

αλάτι

κόβουμε το βούτυρο σε κυβάκια, κάνουμε γούβα στο αλεύρι και ρίχνουμε το αλάτι το αυγό και το βούτυρο.

Τα ανακατεύουμε με τα δάχτυλά μας. Θα γίνει σαν ψίχουλα, ρίχνουμε λίγο νερό και ζυμώνουμε πολύ καλά για να πάρουμε μια λεία ζύμη.

Πανεύκολη ζύμη, αύριο θα σας πω τι κάνουμε με αυτή τη ζύμη ή μάλλον πως αποκτούν οι Γάλλοι τα παραπανίσια κιλά και είναι πολύ ευχαριστημένοι.