Σπανακόπιτα

Αργώ να κάνω αναρτήσεις, λειτουργώ κάπως σαν την ανάπτυξη που περιμένουν μερικοί. Και απ ότι καταλαβαίνετε το θέμα της ανάπτυξης θα μονοπωλεί ολόκληρη την προεκλογική περίοδο. 

Αν ρίξουμε όμως μια ματιά στις χώρες που πήγε το δντ και το άφησαν να φέρει την ανάπτυξη, τότε μάλλον το μέλλον μας απλά δεν θα υπάρχει διότι δεν θα έχουμε μέλλον σαν άνθρωποι και σαν λαός περήφανος και με αξιοπρέπεια.

Πριν αρχίσετε να κρίνετε το πολιτικό σύστημα και αρχίσετε να πετάτε τα χρήματα σας για να αγοράζετε γιαούρτια για να τα προσφέρετε σε βουλευτές και τραγουδιστές, και πριν αρχίσετε να φωνάζετε ''χούντα χούντα'' και να μουτζώνετε κτίρια. Καθίστε και σκεφτείτε ήρεμα. Διότι μόνο η ήρεμη σκέψη βρίσκει τις σωστές λύσεις.

Πρώτα απ όλα θα πρέπει να εξετάσουμε την δομή της κοινωνίας μας. 

Πολίτευμα έχουμε δημοκρατικό. Όσο και αν φωνάζουν μερικοί για το αντίθετο δεν μπορούν να μην παραδεχθούν ότι ο λαός ψηφίζει και επιλέγει την κυβέρνηση. Το σύστημα αυτό παίρνει βελτιώσεις αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι χούντα.

Άρα ο κόσμος που ψηφίζει έχει την δύναμη. Άρα μιλάμε για πολίτες ενός κράτους.

Οικονομικό σύστημα έχουμε καπιταλιστικό. Δηλαδή οτιδήποτε υπάρχει πάνω στην γη μετριέται σε κέρδος-ανταγωνιστικότητα-αριθμούς-στατιστικά-και πάλι κέρδος. 

Οι εταιρείες έχουν δίκιο και το δίκιο τους είναι το κέρδος μην υπολογίζοντας τίποτα στο διάβα τους. Θα το έχετε διαπιστώσει βέβαια βλέποντας τους εργαζόμενους στις πολυεθνικές, όπως πχ σε μια παγκόσμια αλυσίδα γρήγορου φαγητού, οι εργαζόμενοι αναγκάζονται να φοράνε αστεία ρούχα, να μιλάνε όλοι με τον ίδιο ηλίθιο σπαστικό τρόπο, να μιλάνε όλοι με τον ίδιο τόνο στην φωνή τους, να κάνουν συγκεκριμένες κινήσεις, με λίγα λόγια δε πα να λέει ότι θέλει η φυλλάδα με τα ανθρώπινα δικαιώματα όταν δουλεύεις παύεις να είσαι ''εσύ'' και είσαι  μέρος της ''μηχανής'' που θα επιφέρει κέρδη στην εταιρεία.

Το παράδοξο είναι ότι αντί το δημοκρατικό σύστημα να χαλιναγωγήσει το οικονομικό, συμβαίνει το ανάποδο. Το  οικονομικό έχει κυριαρχήσει ασφυκτικά πάνω στο δημοκρατικό. Άρα όσοι διαμαρτύρονται για το σύστημα διαμαρτύρονται για πιο σύστημα; To πολιτικό ή το οικονομικό; 

Έχοντας κυριαρχήσει το οικονομικό σύστημα, καπιταλιστικό, αλλάζει και ρόλος μας σαν μέλη της κοινωνίας. 

Πρέπει να το καταλάβουμε. Δεν είμαστε πολίτες αυτού του κράτους, είμαστε καταναλωτές αυτού του κράτους. 

Οι πολίτες ενός κράτους έχουν δικαιώματα, υποχρεώσεις και το κράτος δημιουργεί μια ασπίδα προστασίας, για την υγεία, την παιδεία κ.α. (όπως λέει και το σύνταγμα)

Οι καταναλωτές ενός κράτους επιβιώνουν μόνο όσοι έχουν να πληρώσουν. 

Συνειδητοποιώντας το ρόλο μας, μπορούμε να δούμε και πως θα διαχειριστούμε συλλογικά την κάθε κρίση. Ούτως ή άλλως οι καταναλωτές είναι η πηγή κέρδους των περισσότερων εταιρειών. 

Σπανακόπιτα

300 γρ αλεύρι

100ml νερό ζεστό 

μια κουταλιά του γλυκού, βούτυρο 

μια πρέζα αλάτι 

2-3 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο

400γρ σπανάκι

200 γρ ανθότυρο

λίγη τριμμένη γραβιέρα

3-4 ψιλοκομμένα κρεμμυδάκια φρέσκα

2-3 κουταλιές ελαιόλαδο

αλάτι 

πιπέρι

μοσχοκάρυδο

Φτιάχνουμε την ζύμη με τον κλασικό τρόπο, τα ανακατεύουμε όλα τα υλικά και ζυμώνουμε για κάνα τέταρτο μέχρι να πάρουμε μια λεία μαλακή ζύμη.

Ζεματάμε το σπανάκι, το κρυώνουμε, μετά το ψιλοκόβουμε. Σοτάρουμε τα κρεμμυδάκια σε μέτρια φωτιά μέχρι να γίνουν γυαλιστερά και μαλακά, προσθέτουμε το σπανάκι, ανακατεύουμε μέχρι να ''στεγνώσει''. Αποσύρουμε από την φωτιά αφήνουμε να κρυώσει και ανακατεύουμε με τα τυριά μέχρι να γίνουν όλα σαν μια κρέμα΄.

Ανοίγουμε 2 φύλλα, απλώνουμε γεμίζουμε σκεπάζουμε και ψήνουμε στους 180 για 45 περίπου λεπτά.

Tip το βούτυρο στο στην ζύμη κάνει το φύλλο μαλακό και βελούδινο, αν σας αρέσουν να τραγανά φύλλα μην βάλετε βούτυρα και βάλτε κάνα σφηνάκι ρακί ή βότκα ή λίγο ξύδι.

    

Χταποδόπιτα από την Κεφαλλονιά

Το σημερινό ποστ είναι λίγο καθυστερημένο, το είχα υποσχεθεί σε ένα φίλο μου λίγο νωρίτερα,αλλά μάλλον ακόμα και στις αναρτήσεις με περιμένει.
Λέω με περιμένει διότι συνήθως αργοπορώ στις συναντήσεις που κάνουμε,αλλά ξέρω ότι δεν μου κρατάει κακία.
Γι αυτό άλλωστε δεν είναι οι φίλοι; Μας αποδέχονται και τους αποδεχόμαστε με τα ελαττώματά, αυτά είναι ούτως ή άλλως είναι όλη η πλάκα. 


Τώρα που αναβάθμισα το πρόγραμμα σταθερής τηλεφωνίας και θα μπορώ να τον παίρνω τηλέφωνο στο σταθερό δωρεάν ίσως τον πάρω τηλέφωνο να του εξηγήσω την καθυστέρηση της ανάρτησης.
Το καλό με τους φίλους είναι ότι σε βοηθάνε να καταλαβαίνεις τα λάθη σου. 


Με βοήθησαν να καταλάβω ότι το να στέλνω μια ευχητήρια κάρτα στην αρχή του χρόνου με ευχές για όλο το χρόνο συμπεριλαμβανομένων  τα γενέθλια τους, τις ονομαστικές εορτές τους, τους επετείους καθώς και συγχαρητήρια για κάτι καλό που θα τους συνέβαινε μέσα στη χρονιά, είναι αν μη τι άλλο ενοχλητικό. 
Θα προτιμούσαν να τους επισκεπτόμουν ή έστω να τους παίρνω ένα τηλέφωνο σε κάθε περίσταση.




Με βοήθησαν να ξεπεράσω ένα σωρό προβλήματα που δημιουργήθηκαν κατά καιρούς, που αν  δεν θα είχα φίλους δεν θα είχα αυτά τα προβλήματα.




Αλλά το θέμα είναι με τις φίλες μου, δεν μπορώ να καταλάβω τι θέλουν, τι τους ευχαριστεί.
Εντάξει με εμάς τους άντρες τα πράγματα είναι διαφορετικά, λίγη κρύα μπύρα, λίγα πατατάκια, λίγο champions league και καθόμαστε σαν λοβοτομημένοι για το υπόλοιπο δίωρο μπροστά από την τηλεόραση.
Πολλές φορές η φίλη μου, αλλάζει το κανάλι για να δει τον Παπακαλιάτη
και δεν παίρνω χαμπάρι. Άραγε γιατί τα άλλα ζευγάρια τσακώνονται γι αυτό το θέμα;
 Περίεργο πράγμα ο έρωτας, δύο εντελώς διαφορετικοί άνθρωποι με τελείως άλλα ενδιαφέροντα, με άλλο τρόπο σκέψης και αντίληψης αποφασίζουν να ζήσουν τις ζωές τους από κοινού. Παράλογο δεν ακούγετε; Και όμως λειτουργεί μια χαρά, βέβαια υπάρχουν μερικά προβλήματα αλλά γι αυτό το λόγο εφευρέθηκε το επάγγελμα του σύμβουλου γάμου, του ψυχολόγου, των τηλεπαρουσιαστών εκπομπών τύπου κους-κους και παρατράγουδα. 
Μην ξεχνάμε τα άλλα επαγγέλματα των εμπόρων ειδών γάμων που πουλάνε όλα αυτά τα γαμο-αξεσουάρ και το επάγγελμα του παπά που θα ευλογήσει την συνύπαρξη των δύο αντιφάσεων και το επάγγελμα του δικηγόρου που θα διαχωρίσει τις δύο αντιφάσεις μαζί με τα περιουσιακά τους στοιχεία, με το αζημίωτο.
 Πλάκα έχει τελικά το πόσοι κονομάνε,  επειδή δύο άνθρωποι θέλουν να ερωτοτροπούν.   




Χταποδόπιτα για τον φίλο μου τον ποιητή 




Υλικά


1 χταπόδι περίπου 1 με 1/2 κιλό
3 ντομάτες περασμένες στον τρίφτη
3/4 της κούπας ρύζι τύπου καρολίνα
αλάτι πιπέρι ματζουράνα θυμάρι
1 κόυπα λάδι
1 κούπα ζουμί από το χταπόδι
1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο 
3-4 σκελίδες σκόρδο


Για το φύλλο 




400 γρ αλεύρι
1 κούπα λάδι 
1 κούπα κρασί
αλάτι




Βράζουμε το χταπόδι, δηλαδή το πλένουμε και το βάζουμε σε μια κατσαρόλα με κρύο νερό και ένα φελό από  μπουκάλι κρασί. Το βράζουμε μέχρι να μαλακώσει.
Το κόβουμε σε μικρά κομμάτια και το ανακατεύουμε με τα υπόλοιπα υλικά.


Φτιάχνουμε τη ζύμη, χωρίζουμε σε δύο μπάλες και ανοίγουμε δύο φύλλα.
Στρώνουμε το ένα φύλλο στην λαδωμένη βάση ενός ταψιού, βάζουμε τη γέμιση και καλύπτουμε με το άλλο φύλλο.


Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο 200 βαθμούς για περίπου 1 ώρα.
Αφήνουμε να κρυώσει πρίν την κόψουμε.


Μην το παρακάνετε με το ρύζι, δεν θέλει ούτε πολύ ούτε λίγο.
Μια κλασική κεφαλονίτικη συνταγή αρχοντική και ντελικάτη κερδίζει τις εντυπώσεις.