Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Quiche Lorraine. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Quiche Lorraine. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 3 Σεπτεμβρίου 2010

Quiche Lorraine ή αλλιώς κις λορέν

Ο έρωτας περνάει από το στομάχι και από το στομάχι γενικά περνάνε διάφορα,  άλλα καλά και άλλα άσχημα. Συνήθως οι αχώνευτοι τύποι κάθονται στο στομάχι και δεν χωνεύονται με τίποτα. Το άγχος χτυπάει πρώτα στο στομάχι και ο κεραυνοβόλος έρωτας κάνει το στομάχι να συσπάτε.




Ολόκληρη η χριστιανική θρησκεία στηρίζεται στην τέρψη του στομαχιού, ανάλογα με το τι θα ρίξεις στο στομάχι σου θα εξαρτηθεί για το αν θα πας στην κόλαση ή τον παράδεισο. 
Το διάγραμμα των εδεσμάτων πρέπει να τηρείτε με ευλάβεια και αυστηρότητα, οπότε κάθε Χριστούγεννα ανήμερα το τραπέζι του καλού χριστιανού θα πρέπει να γεμίζει με χοιρινά, γαλοπούλες, λουκάνικα, κουραμπιέδες, μελομακάρονα, δίπλες και άλλα χορταστικά εδέσματα. Στις νηστείες το άγιο στομάχι του πιστού θεοσεβούμενου χριστιανού θα πρέπει να γεμίζει με χόρτα, ψάρια, θαλασσινά, λαχανικά, τουρσιά. Το δε Πάσχα το φαγητό παίρνει και συμβολικό χαρακτήρα πχ τα 12 κόκκινα αυγά συμβολίζουν τους 12 αποστόλους, ο οβελίας ( που σιγοψήνεται και κάνει κόκκινη κρατσανιστή πετσούλα, πού γίνετε το μήλο της έριδος μεταξύ των ταπεινών χριστιανών ) συμβολίζει την θυσία του θεανθρώπου προς τους ανθρώπους.






Και εκεί θέλω να καταλήξω, η ευλαβική (λέμε τώρα) νηστεία και τήρηση της ευχαρίστησης της κοιλιακής χώρας απέχει έτη φωτός από αυτά που υποτίθεται ότι δίδαξε ο χριστός, το αγαπάτε αλλήλους είναι απλά ένα σύνθημα που περνάει στα ψιλά ιδίως όταν ο καλός χριστιανός βρεθεί απέναντι από έναν σκουρόχρωμο αλλόθρησκο μετανάστη. 
Διότι καλές είναι οι αγάπες ο αλληλοσεβασμός, η βοήθεια προς αυτούς που την έχουν ανάγκη, αλλά οι μετανάστες, οι πόρνες, τα πρεζάκια, οι αναρχικοί, οι κομμουνιστές, οι ομοφυλόφιλοι, οι λεσβίες, οι χοντροί, οι αλλόθρησκοι, οι καραφλοί, οι μαλλιάδες, οι γιεγιέδες, οι ανάπηροι, οι αντιρρησίες στράτευσης, οι ειρηνιστές, οι ζητιάνοι, οι τσιγγάνοι, οι γειτονικοί λαοί, οι χίπιδες, οι κουλτουριάρηδες, οι μαλθακοί, οι ρομαντικοί, οι άθεοι, οι αιώνιοι φοιτητές, και τα σκυλιά ράτσας yorkshire terrier θα πρέπει να εξοστρακιστούν δια παντός από τον πλανήτη γη, για να μην μολύνουν με την παρουσία τους  τη θεία αυτή διαδικασία ανύψωσης του ανθρώπου προς τους ουρανούς. Το άγιο εδεσματολόγιο.
Στα τσακίδια ο σεβασμός, η αγάπη, η αλληλεγγύη, η αλληλοβοήθεια, η κοινοκτημοσύνη. Εδώ μιλάμε για σοβαρότερα πράγματα, τι θα φάμε, γενικώς.






Και μιας που ξεκίνησα μιλώντας για έρωτα και φαγητό, θα προτείνω ένα φαγητό που αν το φάτε σε περίοδο νηστείας θα σας στείλει στα καζάνια της κόλασης και χίλιοι μύριοι διάβολοι θα σας κεντρίζουν τον ποπό με τσουγκράνες. Αλλά αν το φάτε παρέα με τον άνθρωπο που διαλέξατε ή θέλετε να διαλέξετε για συνοδοιπόρο στη ζωή τότε θα εκτοξευτείτε στην παραδεισένια αγκαλιά της αμαρτίας. 




Κις λορέν 




Θα χρειαστούμε ζύμη μπριζέ (σας την έχω δώσει)
140γρ πανσέτα χοιρινή (αν βρήτε καπνιστή ακόμα καλύτερα, αν δεν θέλετε πολλά λίπη βάλτε σύγκλινο)
1 αυγό
3 κρόκους αυγών
300ml κρέμα γάλακτος
μοσχοκάρυδο (λίγο)
140γρ γραβιέρα ( η συνταγή λέει για ελβετική γραβιέρα, αλλά μια ελληνική γλυκιά γραβιέρα πχ Νάξου είναι μια χαρά, και το ριγκάτο είναι επίσης καλό)
αλάτι πιπέρι




εκτέλεση








Ανοίγουμε την ζύμη, την απλώνουμε σε ένα ταψί για τάρτες, την καλύπτουμε με λαδόκολλα και την γεμίζουμε μέχρι πάνω με φασόλια ή με ρύζι.
Την ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο 200 βαθμούς για 15 λεπτά. Βγάζουμε την λαδόκολλα με τα φασόλια και ψήνουμε για άλλα 5 λεπτά. Την βγάζουμε και την αφήνουμε να κρυώσει.




Γέμιση
Βράζουμε το κρέας σε νερό για 20 λεπτά, το στραγγίζουμε και το κόβουμε σε μικρά κυβάκια. 
Σε ένα μπολ χτυπάμε τα αυγά την κρέμα το αλατοπίπερο και το μοσχοκάρυδο.
Στην βάση της τάρτας απλώνουμε τα κυβάκια του κρέατος, μετά το τυρί τριμμένο και μετά περιχύνουμε με το αυγοκρεμομείγμα. Μέχρι το χείλος της τάρτας, αν περισσέψει δεν πειράζει.
Ψήνουμε στους 200 βαθμούς για 15-20 λεπτά.




Είναι  γαλλική κλασσική τάρτα, με πολλά λιπαρά αλλά απίστευτης νοστιμιάς. Γενικά εγώ  αποφεύγω να την φτιάχνω συχνά λόγω των υψηλών λιπαρών. 
Για ειδικές περιστάσεις όμως αξίζει τον κόπο.