Αργώ να κάνω αναρτήσεις, λειτουργώ κάπως σαν την ανάπτυξη που περιμένουν μερικοί. Και απ ότι καταλαβαίνετε το θέμα της ανάπτυξης θα μονοπωλεί ολόκληρη την προεκλογική περίοδο.
Αν ρίξουμε όμως μια ματιά στις χώρες που πήγε το δντ και το άφησαν να φέρει την ανάπτυξη, τότε μάλλον το μέλλον μας απλά δεν θα υπάρχει διότι δεν θα έχουμε μέλλον σαν άνθρωποι και σαν λαός περήφανος και με αξιοπρέπεια.
Πριν αρχίσετε να κρίνετε το πολιτικό σύστημα και αρχίσετε να πετάτε τα χρήματα σας για να αγοράζετε γιαούρτια για να τα προσφέρετε σε βουλευτές και τραγουδιστές, και πριν αρχίσετε να φωνάζετε ''χούντα χούντα'' και να μουτζώνετε κτίρια. Καθίστε και σκεφτείτε ήρεμα. Διότι μόνο η ήρεμη σκέψη βρίσκει τις σωστές λύσεις.
Πρώτα απ όλα θα πρέπει να εξετάσουμε την δομή της κοινωνίας μας.
Πολίτευμα έχουμε δημοκρατικό. Όσο και αν φωνάζουν μερικοί για το αντίθετο δεν μπορούν να μην παραδεχθούν ότι ο λαός ψηφίζει και επιλέγει την κυβέρνηση. Το σύστημα αυτό παίρνει βελτιώσεις αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι χούντα.
Άρα ο κόσμος που ψηφίζει έχει την δύναμη. Άρα μιλάμε για πολίτες ενός κράτους.
Οικονομικό σύστημα έχουμε καπιταλιστικό. Δηλαδή οτιδήποτε υπάρχει πάνω στην γη μετριέται σε κέρδος-ανταγωνιστικότητα-αριθμούς-στατιστικά-και πάλι κέρδος.
Οι εταιρείες έχουν δίκιο και το δίκιο τους είναι το κέρδος μην υπολογίζοντας τίποτα στο διάβα τους. Θα το έχετε διαπιστώσει βέβαια βλέποντας τους εργαζόμενους στις πολυεθνικές, όπως πχ σε μια παγκόσμια αλυσίδα γρήγορου φαγητού, οι εργαζόμενοι αναγκάζονται να φοράνε αστεία ρούχα, να μιλάνε όλοι με τον ίδιο ηλίθιο σπαστικό τρόπο, να μιλάνε όλοι με τον ίδιο τόνο στην φωνή τους, να κάνουν συγκεκριμένες κινήσεις, με λίγα λόγια δε πα να λέει ότι θέλει η φυλλάδα με τα ανθρώπινα δικαιώματα όταν δουλεύεις παύεις να είσαι ''εσύ'' και είσαι μέρος της ''μηχανής'' που θα επιφέρει κέρδη στην εταιρεία.
Το παράδοξο είναι ότι αντί το δημοκρατικό σύστημα να χαλιναγωγήσει το οικονομικό, συμβαίνει το ανάποδο. Το οικονομικό έχει κυριαρχήσει ασφυκτικά πάνω στο δημοκρατικό. Άρα όσοι διαμαρτύρονται για το σύστημα διαμαρτύρονται για πιο σύστημα; To πολιτικό ή το οικονομικό;
Έχοντας κυριαρχήσει το οικονομικό σύστημα, καπιταλιστικό, αλλάζει και ρόλος μας σαν μέλη της κοινωνίας.
Πρέπει να το καταλάβουμε. Δεν είμαστε πολίτες αυτού του κράτους, είμαστε καταναλωτές αυτού του κράτους.
Οι πολίτες ενός κράτους έχουν δικαιώματα, υποχρεώσεις και το κράτος δημιουργεί μια ασπίδα προστασίας, για την υγεία, την παιδεία κ.α. (όπως λέει και το σύνταγμα)
Οι καταναλωτές ενός κράτους επιβιώνουν μόνο όσοι έχουν να πληρώσουν.
Συνειδητοποιώντας το ρόλο μας, μπορούμε να δούμε και πως θα διαχειριστούμε συλλογικά την κάθε κρίση. Ούτως ή άλλως οι καταναλωτές είναι η πηγή κέρδους των περισσότερων εταιρειών.
Σπανακόπιτα
300 γρ αλεύρι
100ml νερό ζεστό
μια κουταλιά του γλυκού, βούτυρο
μια πρέζα αλάτι
2-3 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
400γρ σπανάκι
200 γρ ανθότυρο
λίγη τριμμένη γραβιέρα
3-4 ψιλοκομμένα κρεμμυδάκια φρέσκα
2-3 κουταλιές ελαιόλαδο
αλάτι
πιπέρι
μοσχοκάρυδο
Φτιάχνουμε την ζύμη με τον κλασικό τρόπο, τα ανακατεύουμε όλα τα υλικά και ζυμώνουμε για κάνα τέταρτο μέχρι να πάρουμε μια λεία μαλακή ζύμη.
Ζεματάμε το σπανάκι, το κρυώνουμε, μετά το ψιλοκόβουμε. Σοτάρουμε τα κρεμμυδάκια σε μέτρια φωτιά μέχρι να γίνουν γυαλιστερά και μαλακά, προσθέτουμε το σπανάκι, ανακατεύουμε μέχρι να ''στεγνώσει''. Αποσύρουμε από την φωτιά αφήνουμε να κρυώσει και ανακατεύουμε με τα τυριά μέχρι να γίνουν όλα σαν μια κρέμα΄.
Ανοίγουμε 2 φύλλα, απλώνουμε γεμίζουμε σκεπάζουμε και ψήνουμε στους 180 για 45 περίπου λεπτά.
Tip το βούτυρο στο στην ζύμη κάνει το φύλλο μαλακό και βελούδινο, αν σας αρέσουν να τραγανά φύλλα μην βάλετε βούτυρα και βάλτε κάνα σφηνάκι ρακί ή βότκα ή λίγο ξύδι.
