200γρ σιμιγδάλι
200 γρ αλεύρι για όλες τις χρήσεις
4 αυγά
λίγο αλάτι
1 κουταλιά της σούπας ελαιόλαδο
1 κουταλιά της σούπας νερό (αν χρειαστεί)
Βάζετε το αλεύρι σε μία λεκάνη, κανονικά οι Ιταλοί σου λένε σε ένα ξύλινο τραπέζι αλλά δεν καθαρίζουν αυτοί μετά το τραπέζι μου από το χάος.
Ανοίγετε μια λακούβα και ρίχνετε όλα τα υπόλοιπα υλικά.
Ζυμώνετε πολύ καλά, το καλά είναι σχετικό αλλά όταν λέω καλά εννοώ συνεχές ζύμωμα για 20 με 25 λεπτά.
Αφήνετε τη ζύμη σε ηρεμία για μισή ώρα, σκεπασμένη.
Την ανοίγετε σε λεπτό φύλλο και την κόβετε σε κομμάτια 15x20.
Βουτάτε τα φύλλα σε βραστό νερό για κάνα λεπτό και τα βάζετε σε μια καθαρή πετσέτα να στραγγίξουν.
Τώρα θα χρειαστούμε το Ραγού και την μπεσαμέλ, η μπεσαμέλ θέλει την διπλάσια ποσότητα από αυτή που έχω δώσει, και λίγο παραπάνω δεν πειράζει.
Βουτυρώνουμε ένα ταψί και τοποθετούμε μια στρώση λαζάνια, μια ραγού, μια μπεσαμέλ, μια παρμεζάνα. Συνεχίζουμε μέχρι να τελειώσουν τα υλικά.
Η τελευταία στρώση λαζάνια καλύπτετε μόνο με μπεσαμέλ.
Το ψήνουμε στους 200 βαθμούς για 20 25 λεπτά μέχρι να πάρει χρυσό χρώμα.
Αφήστε το να κρυώσει περίπου μισή ώρα μέχρι να το κόψετε.
Δευτέρα 30 Αυγούστου 2010
Παρασκευή 27 Αυγούστου 2010
Τη Δευτέρα η συνέχεια
Τη Δευτέρα η συνέχεια. Σιγά δεν έγινε και τίποτα, την δευτέρα θα ανεβάσω μια συνταγή απο ένα καταπληκτικό έδεσμα το οποίο δημιουργεί εθισμό.
Πέμπτη 26 Αυγούστου 2010
Ραγού Τοσκάνης
Επειδή ετοιμάζω μια μεγαλειώδεις συνταγή για να σας δώσω, σας δίνω για αρχή τις βασικές σάλτσες που θα χρειαστούμε. Η μια ήταν η μπεσαμελ η άλλη είναι το ραγού Τοσκάνης (κόκκινη σάλτσα κρέατος)
2 καρότα
2 φύλλα σέλερι
2 κρεμμύδια
150 ml ελαιόλαδο
2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες
φρέσκο μαϊντανό
350 γρ κιμά μοσχαρίσιο (ή χοιρινό)
200 ml λευκό κρασί
1 κιλό ντομάτες τριμμένες στον τρίφτη
1 φύλλο δάφνης
λίγο δεντρολίβανο
αλάτι
πιπέρι
Κόβουμε σε μικρά τετραγωνάκια τα καρότα κρεμμύδια σέλερι ( οι Γάλλοι το λένε μπρινουάζ τον τρόπο κοπής σε μικρά τετράγωνα )
Καίμε τον πάτο μιας κατσαρόλας, ρίχνουμε το λάδι, ρίχνουμε τα κυβάκια χαμηλώνουμε την φωτιά και μαγειρεύουμε για 20 λεπτά.
Ρίχνουμε σκόρδο μαϊντανό συνεχίζουμε σε χαμηλή φωτιά για άλλα 10 λεπτά
Δυναμώνουμε την φωτιά στο φουλ μέχρι να κάψει το μείγμα και ρίχνουμε τον κιμά, περιμένουμε να πάρει χρώμα και ρίχνουμε το κρασί, τις ντομάτες, και τα υπόλοιπα υλικά. Χαμηλώνουμε την φωτιά και μαγειρεύουμε με σκεπασμένη την κατσαρόλα για 3 ώρες.Αν πάει να ''στεγνώσει'' ρίχνετε λίγο νερό.
2 καρότα
2 φύλλα σέλερι
2 κρεμμύδια
150 ml ελαιόλαδο
2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες
φρέσκο μαϊντανό
350 γρ κιμά μοσχαρίσιο (ή χοιρινό)
200 ml λευκό κρασί
1 κιλό ντομάτες τριμμένες στον τρίφτη
1 φύλλο δάφνης
λίγο δεντρολίβανο
αλάτι
πιπέρι
Κόβουμε σε μικρά τετραγωνάκια τα καρότα κρεμμύδια σέλερι ( οι Γάλλοι το λένε μπρινουάζ τον τρόπο κοπής σε μικρά τετράγωνα )
Καίμε τον πάτο μιας κατσαρόλας, ρίχνουμε το λάδι, ρίχνουμε τα κυβάκια χαμηλώνουμε την φωτιά και μαγειρεύουμε για 20 λεπτά.
Ρίχνουμε σκόρδο μαϊντανό συνεχίζουμε σε χαμηλή φωτιά για άλλα 10 λεπτά
Δυναμώνουμε την φωτιά στο φουλ μέχρι να κάψει το μείγμα και ρίχνουμε τον κιμά, περιμένουμε να πάρει χρώμα και ρίχνουμε το κρασί, τις ντομάτες, και τα υπόλοιπα υλικά. Χαμηλώνουμε την φωτιά και μαγειρεύουμε με σκεπασμένη την κατσαρόλα για 3 ώρες.Αν πάει να ''στεγνώσει'' ρίχνετε λίγο νερό.
Τετάρτη 25 Αυγούστου 2010
Μπεσαμέλ
24 Αυγούστου ήταν η φωτεινότερη πανσέληνος του καλοκαιριού, είχαμε την καταπληκτική ιδέα να σκαρφαλώσουμε (εγώ και ο ερωτάς μου) σε κάποιον από τους λόφους της αθήνας για νυχτερινό περίπατο.
Πηγμένος, όλη τη μέρα σχεδόν, στους μποτιλιαρισμένους δρόμους της Αθήνας και των γύρω δήμων.
Ή μάλλον όχι ακριβώς μποτιλιαρισμένοι, μιας και οι επιδρομείς δεν έχουν γυρίσει από τις εκστρατείες στην επαρχεία. Κάτι χειρότερο πολύ χειρότερο από το μποτιλιάρισμα, ειδικά για όλους εμάς τους μοτοσυκλετιστές.
Οι δρόμοι είναι σε σημεία άδειοι.
Όχι, δεν είναι καλό ειδικά για τον Έλληνα οδηγό, μιας και ο κάθε οδηγός ξεχωριστά είναι πολύ γρήγορος, και όχι μόνο κάνει σφήνες, και όχι μόνο κάνει προσπεράσεις από τα αριστερά γρήγορα, πονηρά, τσαντισμένα, κάνει και κόντρες
του στυλ ποιος θα φτάσει πρώτος στο φανάρι, ή ποιος θα μποτιλιαριστεί πρώτος, πίσω από το προπορευόμενο όχημα. Οι μοτοσυκλέτες απλά δεν υπάρχουν στο δρόμο τους, όσο για τους πεζούς, ω τι μειονοτικό υπάρχουν ακόμα στις μέρες μας πεζοί; μα είναι σκάνδαλο, σχεδόν όλος ο δίποδος Ελληνικός περήφανος λαός έχει αυτοκίνητο, ποιοι είναι αυτοί που χαλάνε την πιάτσα; χαλάνε την εικόνα της χώρας; Το αυτοκίνητο χαρακτηρίζει τον Έλληνα το ποιος είναι, ''ξέρεις ποιος είμαι εγώ; ξέρεις τι οδηγάω; ''
Στο μυαλό του Έλληνα οδηγού επικρατεί το, όσο πιο ακριβή η λαμαρίνα τόσο ανεβαίνει σε εκτίμηση στα μάτια των άλλων, κοιτάζοντας συνήθως υποτιμητικά τις λαμαρίνες των άλλων και μερικές φορές με φθόνο τις ακριβότερες λαμαρίνες.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα Έλληνα οδηγού: ήμουν με την μοτοσυκλέτα σε κόκκινο φανάρι και περίμενα το πράσινο, δίπλα μου ένας τύπος με ένα παπί, αυτός γύρω στα πενήντα αρκετά χοντρός, εξωτερικά χαρακτηριστικά φανταστείτε τον κλασικό Έλληνα μπουζουκόβιο. Από μπροστά μας κάνει το λάθος και περνάει ένα ακριβό αυτοκίνητο με κάποιους Κινέζους μέσα.
Γυρνάει το κεφάλι ο Έλληνας αρχαίο πνεύμα αθάνατο, με κοιτάζει και λέει με ειρωνικό ύφος ζήλιας και φθόνου, ''κοίτα οι Κινέζοι αυτοκίνητο.... (παύση) που ήρθαν στη χώρα μας...'' κλπ κλπ η γνωστή καραμέλα του κάθε τεμπέλη αμόρφωτου. Συνήθως τους αγνοώ αυτούς τους τύπους, αλλά εκείνη τη μέρα τα πήρα κράνα γυρνάω και του λέω : '' Σπούδασαν- δούλεψαν- έκαναν οικονομία και το πήραν, εσύ τι έχεις κάνει;'' ok λάθος ατάκα, πλέον δεν ήμουν άλλο Έλληνας γι αυτόν, ήμουν αλλοδαπός που υποστηρίζει τους αλλοδαπούς που έρχονται στην χώρα μας με μόνη σκέψη να κλέψουν τις δουλειές από τους Έλληνες. Μα, οι εργοδότες δεν είναι Έλληνες που επιλέγουν προσωπικό;
Με ένα τέτοιο μπάχαλο να επικρατεί στο μυαλό του Έλληνα, φανταστείτε τι μπάχαλο έγινε στους δρόμους της Αθήνας χτες το βράδυ. Τέτοιο μποτιλιάρισμα, κόρνες, σφήνες, επικίνδυνα προσπεράσματα, ένα μπάχαλο ενός κράτους διαλυμένου, θύματος της έλλειψης πολιτισμού, παιδείας. Θύμα ενός lifestyle των περιοδικών, της διαφήμισης και της υπερκατανάλωσης.
Έλεος πόσο μυαλό πια έχει απομείνει;
Χαρακτηριστική ήταν η φιγούρα ενός τροχονόμου να ωρύεται χτυπώντας τα χέρια του δυνατά στον αέρα φωνάζοντας :
'' Ε μα όχι κυρία δεν μπορείτε να ανεβείτε με το αυτοκίνητο σας στην ακρόπολη, ε όχι και αυτό''
Μπεσαμέλ
3 κουταλιές βούτυρο αγελάδος
3 κουταλιές αλεύρι απλό
500 ml γάλα
αλάτι
πιπέρι
μοσχοκάρυδο
εκτέλεση
Λιώνετε το βούτυρο σε μια κατσαρόλα, ρίχνετε το αλεύρι, όταν αφρίσει ρίχνετε το γάλα. Ανακατεύετε με ξύλινη κουτάλα για να μην σβολιάσει. Ρίχνετε τα καρυκεύματα και έτοιμη.
Πηγμένος, όλη τη μέρα σχεδόν, στους μποτιλιαρισμένους δρόμους της Αθήνας και των γύρω δήμων.
Ή μάλλον όχι ακριβώς μποτιλιαρισμένοι, μιας και οι επιδρομείς δεν έχουν γυρίσει από τις εκστρατείες στην επαρχεία. Κάτι χειρότερο πολύ χειρότερο από το μποτιλιάρισμα, ειδικά για όλους εμάς τους μοτοσυκλετιστές.
Οι δρόμοι είναι σε σημεία άδειοι.
Όχι, δεν είναι καλό ειδικά για τον Έλληνα οδηγό, μιας και ο κάθε οδηγός ξεχωριστά είναι πολύ γρήγορος, και όχι μόνο κάνει σφήνες, και όχι μόνο κάνει προσπεράσεις από τα αριστερά γρήγορα, πονηρά, τσαντισμένα, κάνει και κόντρες
του στυλ ποιος θα φτάσει πρώτος στο φανάρι, ή ποιος θα μποτιλιαριστεί πρώτος, πίσω από το προπορευόμενο όχημα. Οι μοτοσυκλέτες απλά δεν υπάρχουν στο δρόμο τους, όσο για τους πεζούς, ω τι μειονοτικό υπάρχουν ακόμα στις μέρες μας πεζοί; μα είναι σκάνδαλο, σχεδόν όλος ο δίποδος Ελληνικός περήφανος λαός έχει αυτοκίνητο, ποιοι είναι αυτοί που χαλάνε την πιάτσα; χαλάνε την εικόνα της χώρας; Το αυτοκίνητο χαρακτηρίζει τον Έλληνα το ποιος είναι, ''ξέρεις ποιος είμαι εγώ; ξέρεις τι οδηγάω; ''
Στο μυαλό του Έλληνα οδηγού επικρατεί το, όσο πιο ακριβή η λαμαρίνα τόσο ανεβαίνει σε εκτίμηση στα μάτια των άλλων, κοιτάζοντας συνήθως υποτιμητικά τις λαμαρίνες των άλλων και μερικές φορές με φθόνο τις ακριβότερες λαμαρίνες.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα Έλληνα οδηγού: ήμουν με την μοτοσυκλέτα σε κόκκινο φανάρι και περίμενα το πράσινο, δίπλα μου ένας τύπος με ένα παπί, αυτός γύρω στα πενήντα αρκετά χοντρός, εξωτερικά χαρακτηριστικά φανταστείτε τον κλασικό Έλληνα μπουζουκόβιο. Από μπροστά μας κάνει το λάθος και περνάει ένα ακριβό αυτοκίνητο με κάποιους Κινέζους μέσα.
Γυρνάει το κεφάλι ο Έλληνας αρχαίο πνεύμα αθάνατο, με κοιτάζει και λέει με ειρωνικό ύφος ζήλιας και φθόνου, ''κοίτα οι Κινέζοι αυτοκίνητο.... (παύση) που ήρθαν στη χώρα μας...'' κλπ κλπ η γνωστή καραμέλα του κάθε τεμπέλη αμόρφωτου. Συνήθως τους αγνοώ αυτούς τους τύπους, αλλά εκείνη τη μέρα τα πήρα κράνα γυρνάω και του λέω : '' Σπούδασαν- δούλεψαν- έκαναν οικονομία και το πήραν, εσύ τι έχεις κάνει;'' ok λάθος ατάκα, πλέον δεν ήμουν άλλο Έλληνας γι αυτόν, ήμουν αλλοδαπός που υποστηρίζει τους αλλοδαπούς που έρχονται στην χώρα μας με μόνη σκέψη να κλέψουν τις δουλειές από τους Έλληνες. Μα, οι εργοδότες δεν είναι Έλληνες που επιλέγουν προσωπικό;
Με ένα τέτοιο μπάχαλο να επικρατεί στο μυαλό του Έλληνα, φανταστείτε τι μπάχαλο έγινε στους δρόμους της Αθήνας χτες το βράδυ. Τέτοιο μποτιλιάρισμα, κόρνες, σφήνες, επικίνδυνα προσπεράσματα, ένα μπάχαλο ενός κράτους διαλυμένου, θύματος της έλλειψης πολιτισμού, παιδείας. Θύμα ενός lifestyle των περιοδικών, της διαφήμισης και της υπερκατανάλωσης.
Έλεος πόσο μυαλό πια έχει απομείνει;
Χαρακτηριστική ήταν η φιγούρα ενός τροχονόμου να ωρύεται χτυπώντας τα χέρια του δυνατά στον αέρα φωνάζοντας :
'' Ε μα όχι κυρία δεν μπορείτε να ανεβείτε με το αυτοκίνητο σας στην ακρόπολη, ε όχι και αυτό''
Μπεσαμέλ
3 κουταλιές βούτυρο αγελάδος
3 κουταλιές αλεύρι απλό
500 ml γάλα
αλάτι
πιπέρι
μοσχοκάρυδο
εκτέλεση
Λιώνετε το βούτυρο σε μια κατσαρόλα, ρίχνετε το αλεύρι, όταν αφρίσει ρίχνετε το γάλα. Ανακατεύετε με ξύλινη κουτάλα για να μην σβολιάσει. Ρίχνετε τα καρυκεύματα και έτοιμη.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)