Κυριακή 6 Φεβρουαρίου 2011

Κοτόπουλο μαριναρισμένο και ένας κανόνας : Η ταχύτητα με την οποία κινείται ένα όχημα είναι αντιστρόφως ανάλογη από το I.Q. του οδηγού του. Εκτός αν ένα όχημα κινείται με υπερβολικά χαμηλή ταχύτητα από 5 έως 25χιλ/ώρα σε δρόμο που η ταχύτητα των οχημάτων πρέπει να είναι μέχρι τα 50-60 χιλ/ώρα ή παραπάνω. Οπότε η ταχύτητα του οχήματος είναι ανάλογη με το I.Q. του οδηγού του.

Περνώντας ένα μεγάλο μέρος του πρωινού μου περιπλανώμενος στους Αθηναϊκούς δρόμους καβαλώντας την μοτοσυκλέτα μου, νοιώθω τον κίνδυνο της ανοησίας να απειλεί πάμπολλες φορές την σωματική μου ακεραιτότητα αλλά και την ζωή μου.

Παρατηρώντας τον τρόπο που οδηγάει ο καθένας και το τι οδηγεί, μπορεί άνετα κάποιος να καταλάβει, το τι νομίζει ότι οδηγάει. Και να κατανοήσει έναν απλό κανόνα, παρακαλώ να τον μάθετε απ΄έξω. 

Η ταχύτητα με την οποία κινείται ένα όχημα είναι αντιστρόφως ανάλογη από το I.Q. του οδηγού του. Εκτός αν ένα όχημα κινείται με υπερβολικά χαμηλή ταχύτητα από 5 έως 25χιλ/ώρα σε δρόμο που η ταχύτητα των οχημάτων πρέπει να είναι μέχρι τα 50-60 χιλ/ώρα ή παραπάνω. Οπότε η ταχύτητα του οχήματος είναι ανάλογη με το I.Q. του οδηγού του.

Μια κατηγορία που λατρεύω να βρίζω είναι αυτή των παπιών-σκούτερ και οτιδήποτε άλλο μηχανοκίνητο δίκυκλο από 50cc εώς 125cc.
Η πλειοψηφία αυτών των οδηγών είναι κάτι αγχωμένα ντελίβερι-κούριερ. 
Τα άτομα δεν χαμπαριάζουν τίποτα δεν έχουν αίσθηση των κινδύνων, δεν έχουν ούτε το βασικό ένστικτο της επιβίωσης. Γκαζώνουν μα γκαζώνουν πάρα πολύ. Και προσπερνάνε μα προσπερνάνε από παντού. Δεν υπολογίζουν κόκκινα φανάρια, μονόδρομους, πεζούς, πεζοδρόμια, προπορευόμενα οχήματα. Προσπερνάνε από αριστερά από δεξιά και απ όπου βρίσκουν χώρο. Είναι απλά κίνδυνοι για το ανθρώπινο είδος, μηχανοκίνητες βόμβες έτοιμες να εκραγούν πάνω στον πρώτο ανυποψίαστο που θα τους αγνοήσει. 

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, ντελίβερι έχει καταφέρει και έχει τρυπώσει μεταξύ του πεζοδρομίου και δεξιά ενός αυτοκινήτου που έχει σταματήσει  σε κόκκινο φανάρι ενός κεντρικού δρόμου. Ο οδηγός του αυτοκινήτου συνεπέστατος έχει σταματήσει κανονικά και έχει βγάλει φλας για να στρίψει δεξιά όταν ανάψει το φανάρι πράσινο. 

Ε μόλις άναψε πράσινο το φανάρι ο ντελιβεράς γκαζώνει και αποφασίζει να στρίψει τελείως αριστερά για να πάει στον ακριβώς αντίθετο δρόμο. Η εμπειρία του αυτοκινητιστή απέτρεψε το ατύχημα, με λίγα λόγια έσωσε την ζωή του βλάκα του ντελιβερά, αλλά η βλακεία του ντελίβερι δεν σταμάτησε εκεί, πάτησε φρένο και άρχισε να στολίζει με άπταιστα ''γαλλικά'' τον οδηγό που του έσωσε την ζωή. 

Μια επικίνδυνη υποκατηγορία των 50cc-125cc είναι οι πιτσιρικάδες που φαντασιώνονται ότι οδηγούν μηχανές αγώνων.
Μα καλά ποιος ανεύθυνος αφήνει τέτοια άτομα να πάρουν δίπλωμα για να βγούν στους  δρόμους; Δεν θα ασχοληθώ παραπάνω, τα παιδιά φιγούρα θέλουν να κάνουν με όλες τις ολέθριες συνέπειες. Αλλά η καλύτερη υποκατηγορία είναι οι κωλόγεροι που χωρίς κράνος και με τα πόδια σε στυλ πέφτω δεν πέφτω και σκέψη του ύφους, ''έλα μωρέ μέχρι το καφενείο πάω, τι πρόκειται να γίνει;'' πάνε μέσα στην μέση του δρόμου σε ζιγκ ζαγκ επειδή δεν έχουν ισορροπία και με ταχύτητα συγκρινόμενη ενός μαστουρωμένου σαλιγκαριού.
Πολύ  επικίνδυνοι .
Σπάνε τα νεύρα του οδηγού που ακολουθεί σε χρόνο dt, οι σπαστικές κινήσεις απελπισίας για την προσπέραση του καφενόβιου γέρου μπορούν να αποβούν μοιραίες και για τους δύο. 

   Θα συνεχίσω με την επόμενη κατηγορία από  125cc εως 250cc στο επόμενο.

Και τώρα η συνταγή.



Φιλετάκια κοτόπουλου 4 στήθη κομμένα στα δύο ή 8 μπουτάκια φιλεταρισμένα (τα προτιμώ)
4 κουταλιές του γλυκού πάπρικα γλυκιά
2 κουταλιές κάρυ
1 κουταλιά σκόνη μουστάρδας 
στην άκρη του κουταλιού κύμινο
1 κουταλιά θυμάρι ξερό
αλάτι 
πιπέρι
λίγο ελαιόλαδο 2-3 κουταλιές
1 κρασοπότηρο λευκό κρασί
3 κουταλιές της σούπας λάδι για το μαγείρεμα
1 κρασοπότηρο νερό της βρύσης

Σε ένα μπωλ ρίχνεται το κοτόπουλο, Αλατίζετε και ανακατεύετε μα τα χέρια σας καλά. Ρίχνετε τα μπαχαρικά και ανακατεύετε πάλι με τα χέρια σας καλά, μάλλον πάρα πολύ καλά. Ρίχνετε το λάδι και ξανανακατεύετε καλά. Και αφού τελειώσετε με την βαρετή διαδικασία ανακατέματος του τεμαχισμένου κοτόπουλου, το βάζετε στο ψυγείο αφού πρώτα το καλύψετε με μια διάφανη μεμβράνη. Εκτός αν θέλετε να μυρίζει το ψυγείο σας για τον επόμενο μήνα κάρυ οπότε αφήστε το ξεσκέπαστο.Εγώ πάντως το καλύπτω. Το αφήνετε εκεί για μία ώρα. 
Μέχρι να ανακατευτούν τα αρώματα, παίρνετε ένα φίλτρο του γαλλικού καφέ, το βάζετε κάτω από το νερό της βρύσης. Αφού μουσκέψει το βάζετε  στην ειδική θέση της καφετιέρας, με την ειδική μεζούρα βάζετε μια καλή δόση καφέ. Στο δοχείο του νερού βάζετε νερό για έναν καφέ. (δώστε προσοχή στην λεπτομέρεια αν θέλει και άλλος να φτιάξει μόνος του.) Ανοίγετε τον διακόπτη. Περιμένετε να γίνει ο καφές, τον πίνετε και αν καπνίζετε καπνίστε και ένα τσιγάρο.

Αφού μαριναριστεί το κοτόπουλο.
Σε ένα τηγάνι που δεν είναι αντικολλητικό το βάζετε στην φωτιά και το αφήνετε να κάψει καλά. Ρίχνετε το λάδι και αφού κάψει βάζετε το κοτόπουλο.αφήστε το να ψηθεί καλά και γυρίστε το πλευρά. Α κολλήσει δεν πειράζει (στην ουσία το επιδιώκουμε). Αφού πάρει χρώμα και από τις δύο πλευρές ρίχνουμε το κρασί χαμηλώνουμε την φωτιά στο ελάχιστο. Με μία ξύλινη σπάτουλα ξεκολλάμε ότι έχει κολλήσει στον πάτο του τηγανιού. Αφού εξατμιστεί το αλκοόλ ρίχνουμε το νερό και αφήνουμε να σιγοβράσει για 20 λεπτά, μέχρι να μείνει με την σάλτσα του. Σερβίρουμε με ένα υπέροχο πιλάφι.


   

Τρίτη 18 Ιανουαρίου 2011

Ραβιόλια με σπανάκι

 Η αλήθεια είναι ότι τον τελευταίο καιρό δεν είμαι και πολύ καλά, ίσως και γι αυτό να μην έχω όρεξη να συνεχίσω κάτι που με τόσο ενθουσιασμό ξεκίνησα. 
Γι αυτό το λόγο βλέπετε και τις αναρτήσεις μου τόσο αραιά.
Κάθε εμπόδιο όμως είναι πρόκληση, ένας γρίφος που απαιτεί μια λύση. 
Κάθε τέλος σηματοδοτεί ένα νέο ξεκίνημα. 
Ούτως ή άλλως τα δύσκολα είναι το αλατοπίπερο της ζωής και σαν μάγειρας μάλλον έχω μάθει να τα χρησιμοποιώ σωστά, αν και οι φίλοι μου συνήθως γκρινιάζουν οτι μαγειρεύω ανάλατα.
Η αλήθεια είναι ότι δεν το πολυσυμπαθώ το αλάτι, δεν ξέρω γιατί αλλά δεν μου πολυαρέσει, μου αρέσουν όμως τα παστά και τα καπνιστά.
Άρα για μένα τα δύσκολα είναι το απάκι της ζωής.  
Μπαααα 
Τα δύσκολα είναι το μουρουνέλαιο της ζωής, έχει απαίσια γεύση ψαρίλας μπορείς να ζήσεις και χωρίς αυτό, αλλά αν περάσεις την απαίσια αυτή δοκιμασία τότε έχεις αποκτήσει γερό οργανισμό.
Και όπως λένε και οι αμερικάνοι και το έκανε τραγούδι ο Πορτοκάλογλου 
''ότι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό''.
Πολύ αμερικάνικο δεν μου αρέσει, άσε που το θεωρώ και λίγο γκανγκστερικό.
 Ένα τραγούδι από ένα αντεργκράουντ ελληνικό συγκρότημα  είχε τον εξής στίχο  
'' Τελικά όλα καταρρέουν, και όλα αυτά που έχεις να πεις δεν τα λες, τι περιμένεις λοιπόν να μεγαλώσεις?'' 
Μου είχε κάνει εντύπωση, πριν χρόνια που το είχα ακούσει. 

(Μην με παρεξηγήσετε δεν αναφέρομαι στην παρούσα  δυσμενή κατάσταση της χώρας μας, και ουτε (προς θεού )δεν είμαι από αυτούς τους γραφικούς τύπους που βλέποντας την περιουσία τους να μειώνετε και τα δικαιώματα τους να πετσοκόβονται , βγαίνουν και φωνάζουν ''ξυπνήστε έλληνες '' μπας και βρεθεί κάποιος και τους σώσει. Και αυτοί να την βγάλουν λάδι χωρίς να χρειαστεί να έρθουν αντιμέτωποι με τα λατρεμένα τους αφεντικούλια )

Πολλοί, μάλλον εγώ, ας μιλήσω καλύτερα για τον εαυτό μου δεν λέω πάντα αυτά που θέλω να πω την ώρα που πρέπει, και ούτε κάνω αυτά που θέλω όταν τα θέλω. Πολλές φορές επειδή σκέφτομαι τις συνέπειες που μπορεί να έχουν οι ενέργειες μου, αν θα στεναχωρήσω κάποιον δικό μου δικό μου άνθρωπο. Συνήθως ενεργούσα με γνώμονα το κοινό συμφέρων. Αυτό είναι πολύ καλό θα μου πείτε. Το ξέρω, θα σας πω αλλά αρκεί να μπορεί να τηρηθεί και από τους άλλους.


Ραβιόλια με σπανάκι

Για 2 1/2 μερίδες ( το έχετε ξαναδεί αυτό;)

300 γρ αλέυρι για όλες τις χρήσεις
3 αυγά
λίγο νερό
λίγο λάδι (ελαιόλαδο)
μισό κουταλάκι του γλυκού αλάτι


Για την γέμιση 


300 με 350 γρ σπανάκι πλυμένο και καθαρισμένο, τώρα πλέον το πουλάνε έτοιμο συσκευασμένο.
200γρ τυρί ρικότα ή ανθότυρο ή κατίκι δομοκού,
εγώ προτιμώ την ρικότα είναι πιο λιπαρό και κρεμώδες. Αν βάλετε ανθότυρο ή κατίκι καλύτερα να βάλετε και λίγο μασκαρπόνε ή λίγη κρέμα γάλακτος.
2 σκελίδες σκόρδο
ελαιόλαδο 2 κουταλιές της σούπας
αλάτι-πιπέρι μοσχοκάρυδο


Διαδικασία

Παιδαριώδης διαδικασία, κάνετε μια ζύμη με τα υλικά που σας γράφω παραπάνω 
την ζυμώνετε για 20 λεπτά τουλάχιστον. Δώστε προσοχή στο ζύμωμα, όσο περισσότερο τόσο το καλύτερο, αφήστε την γλουτένη να κάνει το θαύμα της.
 Αφήνετε κάνα μισάωρο να ξεκουραστεί, και μετά δώστε άλλο ένα ζύμωμα και ανοίξτε την σε λεπτό φύλλο. Αν έχετε συσκευή για ζυμαρικά ακόμα καλύτερα, αλλά αν δεν έχετε χρησιμοποιήστε τον πλάστη, κάνει πολύ καλή δουλειά.


Φτιάχνετε την γέμιση. Σε κατσαρόλα με βραστό νερό ρίξτε το σπανάκι, αφήστε το για δύο λεπτά, με το ρολόι. Στραγγίξτε το σε ένα σουρωτήρι και παγώστε το αμέσως με νερό της βρύσης. Αφήστε το στο σουρωτήρι για κάνα δεκάλεπτο να φύγουν τα πολλά νερά . 
Πάρτε ένα τηγάνι, βάλτε το στην φωτιά να κάψει, ρίξτε το ελαιόλαδο και το σκόρδο. Όταν αρχίσει να παίρνει χρώμα το σκόρδο το αφαιρείτε και ρίχνετε το σπανάκι. Αφήνετε σε μέτρια φωτιά για πέντε λεπτά περίπου μέχρι να εξατμιστούν τα πολλά ζουμιά. Το βάζετε σε ένα μπολ ανακατεύετε με το τυρί και τα καρυκεύματα και έτοιμη η γέμιση. 

 Βάζετε μπαλάκια πάνω στο μισό της ζύμης, σκεπάζετε με το άλλο μισό πιέζετε γύρο από την ζύμη, κόβετε σε τετραγωνάκια και τα βράζετε σε αλατισμένο νερό για 2 με τρία λεπτά.


Ρίξτε και λίγο βούτυρο από πάνω τους και λίγο τυρί τριμμένο.




Δευτέρα 10 Ιανουαρίου 2011

Καλή χρονιά

Καλή χρονιά με υγεία για να μπορούμε να κάνουμε καταχρήσεις. Μια φίλη, μου έστειλε σε e mail ένα κείμενο με το τίτλο '' μια βόμβα στο τραπέζι μας ''
μου φάνηκε ενδιαφέρων, αλλά τελικά αναφερόταν στην γνωστή ιστορία της Θήβας και της ευρύτερης περιοχής που είναι μολυσμένη μέχρι τα μπούνια από τα βιομηχανικά λύματα, και απ' ότι φαίνεται θα είναι μολυσμένη και για τα επόμενα πεντακόσια χρόνια. Σας παραθέτω το άρθρο έτσι όπως δημοσιεύτηκε στο  
newsbomb.


(Είχα σκοπό να γράψω  για ραβιόλια με γέμιση από σπανάκι και ρικότα,αλλά θα την ανεβάσω αύριο. Αν σας είναι αδιάφορη αυτή η συνταγή να μου το πείτε για να μην γράφω άδικα.)

Μια «βόμβα» στο τραπέζι μας

 Πατάτες, κρεμμύδια και καρότα που φθάνουν καθημερινά στο τραπέζι μας κρύβουν θανατηφόρα δηλητήρια, μολυσμένα με επικίνδυνα βαρέα μέταλλα που συχνά είναι 1000% πιο πάνω από τα επιτρεπτά όρια.
Περιοχές στον κάμπο των Θηβών και των Οινοφύτων που παράγουν τις μεγαλύτερες ποσότητες κρεμμυδιών, καρότων και πατάτας σε όλη την Ελλάδα, έχουν δηλητηριαστεί από τα νερά του ποταμού Ασωπού που δέχονται τα απόβλητα δεκάδων βιομηχανιών της περιοχής.
Επιδημιολογική μελέτη της καθηγήτριας του πανεπιστημίου Αθηνών, κ. Αθηνάς Λινού στα Οινόφυτα έφερε στην επιφάνεια ένα φοβερό μυστικό για το οποίο κανείς δεν μιλάει εδώ και πολλά χρόνια.
Οι θάνατοι από καρκίνο στην περιοχή αυξάνονται από χρόνο σε χρόνο επικίνδυνα και πολλά παιδιά εμφανίζουν αρρώστιες που δεν είναι της ηλικίας τους.
Η επικινδυνότητα των προϊόντων της περιοχής Οινοφύτων προκύπτει και από μελέτη του Εργαστηρίου Χημείας Τροφίμων του Πανεπιστημίου της Αθήνας που παρουσιάστηκε στο 7ο Διεθνές Συνέδριο «Ημέρες Αναλυτικής Χημείας» στη Μυτιλήνη.
Η μελετητική ομάδα (Χ. Κιρκίληης, Γ.Πασσιάς, Σ.Μηνιάδου - Μειμάρογλου, Ν.Θωμαϊδης και Γ.Ζαμπετάκης) αγόρασε και σύγκρινε τρόφιμα - βολβούς (καρότα, κρεμμύδια, πατάτες) από την Θήβα και τα Οινόφυτα με άλλα που έχουν παραχθεί σε περιοχές με μικρή ή καθόλου βιομηχανική δραστηριότητα.
Η ομάδα του Πανεπιστημίου Αθηνών αγόρασε 13 παρτίδες παραγωγής από καθένα από τα παραπάνω τρία τρόφιμα που καλλιεργήθηκαν στη Θήβα, από 13 σούπερ μάρκετ της Αθήνας και το κάθε ένα από αυτά αναλύθηκε 3 φορές συγκρίθηκε με 2 δείγματα από «καθαρές» περιοχές κάθε ένα από τα οποία αναλύθηκε επίσης 3 φορές.
Η μελέτη φέρνει στο φως συγκλονιστικά στοιχεία:
Καρότα που παράχθηκαν στη Θήβα και αγοράστηκαν από σούπερ μάρκετ της Αθήνας, βρέθηκαν να έχουν έως και 700% νικέλιο παραπάνω από καρότα που παράχθηκαν σε μη βιομηχανικές περιοχές. Επίσης, ενώ στα καρότα από άλλες περιοχές το χρώμιο ήταν κατά μέσο όρο 20 μg/kg, στα καρότα Θήβας έφτασε μέχρι 76 μg/kg. Ακόμα, εντοπίστηκε μόλυβδος μέχρι και 43 μg/kg, ενώ ο μέσος όρος στα καρότα από άλλες περιοχές είναι 35 μg/kg.
Διπλάσιο είναι το κάδμιο στα καρότα Θήβας από τα καρότα άλλων περιοχών.
Κρεμμύδια που παράχθηκαν στη Θήβα περιέχουν έως 688 μg/kg νικελίου, ενώ ο μέσος όρος στα κρεμμύδια άλλων περιοχών είναι μόλις 57 μg/kg, δηλαδή 640% παραπάνω.
Στα κρεμμύδια άλλων περιοχών το χρώμιο ήταν κάτω από το όριο ανίχνευσης. Παρόλα αυτά σε κρεμμύδια Θήβας βρέθηκε έως και 26 μg/kg.
Επίσης, ενώ στα κρεμμύδια άλλων περιοχών ο μόλυβδος είναι κατά μέσο όρο 24 μg/kg σε αυτά της Θήβας βρέθηκε έως και 72 μg/kg. Λίγο αυξημένες ήταν οι τιμές του καδμίου στα κρεμμύδια Θήβας σε σχέση με άλλες περιοχές.
Πατάτες που παράχθηκαν στη Θήβα περιέχουν έως 1.894 μg/kg νικελίου, ενώ στις άλλες περιοχές ο μέσος όρος είναι 78 μg/kg, δηλαδή 926% πάνω!
Κι εδώ το χρώμιο σε άλλες περιοχές ήταν κάτω από τα ανιχνεύσιμα όρια, αλλά στη Θήβα έφτασε μέχρι και 170 μg/kg. Δηλαδή 350% παραπάνω.
Βρέθηκε ακόμη στις πατάτες Θήβας έως 36 μg/kg μολύβδου, ενώ στις άλλες περιοχές ο μέσος όρος είναι 18 μg/kg. Σε λογικά επίπεδα εντοπίστηκε κάδμιο.
Με βάση αυτά τα αποτελέσματα προκύπτει ότι τα καρότα, κρεμμύδια και πατάτες Θήβας είναι κατά υπερβολικό βαθμό επιβαρημένα με πολύ επικίνδυνα βαρέα μέταλλα και κυρίως με νικέλιο, χρώμιο και κάδμιο. Οι επιστήμονες θεωρούν ότι η επιμόλυνση αυτή οφείλεται στη ρύπανση του Ασωπού και του υπόγειου υδροφορέα της ευρύτερης περιοχής.
Το θέμα είναι πόσο επικίνδυνα είναι τα επίπεδα νικελίου και χρωμίου στα τρόφιμα αυτά για τον ανθρώπινο οργανισμό.
Σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου Αθηνών αν λάβουμε υπόψη την ανεκτή ημερήσια πρόσληψη νικελίου για παιδιά που είναι 300 μg την ημέρα, τότε από τα στοιχεία της έρευνας προκύπτει ότι αρκούν λίγα γραμμάρια καρότου, κρεμμυδιού και πατάτας Θήβας για να τεθεί σε κίνδυνο η υγεία ενός παιδιού!


πηγή : http://www.newsbomb.gr/apokalypseis/story/mia-bomba-sto-trapezi-mas